ประวัติ กศน.ตำบล

สภาพทั่วไปและข้อมูลพื้นฐานตำบลกาวะ

ประวัติความเป็นมาของตำบลกาวะ
คำว่า  “ฆาวะ” เป็นคำในภาษามลายูท้องถิ่น  หมายถึง  ลักษณะการสานขัดแน่น   โดยไม่ต้องใช้ตะปูในการตอก   ซึ่งเชื่อว่าชาวบ้านละแวกนั้น ส่วนมากมักใช้ในการทำมีดพร้า   ซึ่งใช้ในการประกอบอาชีพ  ต่อมาชาวบ้านจึงได้ตั้งชื่อว่า  “กาวะ” และเรียกกันจนติดปากมาจนถึงปัจจุบันนี้ มีพื้นที่ทั้งหมด 21.392 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ  13,493.75  ไร่ มีทั้งหมด 6 หมู่บ้าน ได้แก่ หมู่ที่ 1 บ้านเปาะเจ๊ะเต็ง            หมู่ที่ 2 บ้านกาวะ หมู่ที่ 3 บ้านจาแบปะ หมู่ที่ 4 บ้านสายะ หมู่ที่ 5 บ้านบาโงฮูมอ และหมู่ที่ 6 บ้านบาโงสือนิง

ประวัติความเป็นมา

เมื่อปี  พ.ศ. ๒๕๔๔ ศูนย์การเรียนชุมชนตำบลกาวะ ตั้งอยู่ที่ บาโงฮูมอ หมู่ที่ ๕ ตำบลกาวะ ซึ่งเป็นอาคารที่สร้างด้วยน้ำพักน้ำแรงของชาวบ้าน ซึ่งเป็นศาลาอเนกประสงค์ ไม่สะดวกในการให้บริการประชาชน ต่อมาต้องขยายศูนย์การเรียนชุมชนในพื้นที่อื่นต่อไป

ต่อมา ปี พ.ศ.๒๕๕๑ โดยนายมะลูเด็ง เจ๊ะกา กำนันตำบลกาวะ ได้ประชุมปรึกษาหารือกับชาวบ้านลงมติเห็นชอบให้ อาคารอเนกประสงค์ บ้านจาแบปะ หมู่ที่ ๓ ตำบลกาวะ เป็นอาคารเรียนที่เหมาะสมมั่นคง แข็งแรงปลอดภัยและมีสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้ ตั้งอยู่ในพื้นที่ที่ประชาชนสามารถมาใช้บริการได้สะดวกมีสภาพแวดล้อมที่สะอาด  ร่มรื่นสวยงามทั้งภายในและภายนอก มีพื้นที่ใช้สอยในการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ที่เพียงพอมีสิ่งอำนวยความสะดวกในการจัดกระบวนการเรียนรู้อยู่ใกล้ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก และในปี พ.ศ. ๒๕๕๖ ได้เปลี่ยนจากศูนย์การเรียนชุมชนตำบลกาวะเป็น กศน.ตำบลกาวะ